بسیاری از زوجهای جوان به دلیل عدم آشنایی و در پاره ای از موارد نبود آگاهی کافی درباره نحوه برخورد با روابط عاطفی و زناشویی بین همسران ، با مشکلاتی مواجه هستند، که متاسفانه این مشکلات در برخی از موارد تبدیل به بحران های خانوادگی می گرد که آثار آن در معضلاتی همچون افزایش آمار طلاق در جامعه ، تنوع طلبی جنسی و.... قابل مشاهده می باشد . سیمرغ با هدف پیش گیری از ایجاد این گونه مشکلات و با احترام به حریم خانواده ، جهت افزایش دانایی زوجهای جوان و کمک به بهبود واستحکام روابط همسران اقدام به تهیه و ارائه مطلب زیر نموده است
یک تحقیق جدید نشان داد که زوجهایی که برای برقراری رابطهجنسی تا زمان ازدواج خود صبر میکنند، بعدها رضایت ارتباطی و جنسی بالاتری نسبت به آنهایی که نزدیکی جنسی را قبل از ازدواجشان تجربه میکنند، دارند.
اطلاعات مربوط به این تحقیق که در طول دو سال بر روی ۲۰۳۵ زوج متاهل انجام گرفت در مجله روانشناسی خانوادگی در ایالات متحده امریکا به چاپ رسید.در این تحقیق، شرکتکنندگان علاوه بر سوالاتی درمورد سطح رضایت و ارتباط به این سوال نیز پاسخ دادند: «ازچه زمان در این رابطه، ارتباط جنسی را آغاز کردید؟»
محققان این تحقیق دریافتند که زوجهایی که تا زمان ازدواجشان برای ایجاد رابطهجنسی صبر کرده بودند، ۲۲ درصد ثبات ارتباطی، ۲۰ درصد رضایت ارتباطی، ۱۵ درصد کیفیت ارتباط جنسی و ۱۲ درصد گفتگو و ارتباط کلامی بهتر و بالاتری را گزارش داده بودند.
یکی از محققین این مطالعه میگوید، «سعی ما این نیست که بگوییم هر زوجی که قبل از ازدواج نزدیکی جنسی برقرار میکنند، رابطهشان با شکست مواجه میشود. اما کاملاً از نتیجه تحقیقمان مطمئن هستیم و میدانیم که این مسئله تغییر زیادی در ارتباط ایجاد میکند. کسانیکه میخواهند صمیمیتشان را در رابطه بیشتر کنند حتماً باید این را در نظر داشته باشند.»
البته به گفته این محققان، بسیاری از جوانان تصور میکنند بدون داشتن تجربه جنسی با طرفمقابل، رسمی کردن رابطهشان ریسک بزرگی خواهد بود. یکی از این محققین میگوید، «نظرات مختلفی درمورد اینکه چه مدت تا نزدیک کردن رابطه دو طرف باید صبر شود یااینکه اصلاً انجام آن درست است یا نه وجود دارد. به دلیل ما تصمیم گرفتیم در این مورد تحقیق کنیم».
او میگوید تحقیق آنها توانسته است اطلاعات لازم درمورد تاثیر زمان و تکرار
نزدیکی جنسی بر رابطهها را فراهم آورد. به گفته این محقق، اگر رابطه جنسی قبل از تعهد و رسمی شدن رابطه ایجاد شود، میتواند موجب بروز سردرگمی و گرفتار شدن زودرس در رابطه شود. درحالیکه محدود کردن رابطه جنسی در ارتباط شفافیت بیشتری برای دو طرف میآورد زیرا عمل جسمی موجب تعهد عمیقتر میشود.
این تحقیق بحث مذهبی را نیز وارد جریان میکند، به این معنا که باوجود سطح مذهبی بودن افراد، فایده صبر کردن برای ایجاد رابطهجنسی یکسان خواهد بود.
جامعهشناسی که این تحقیق را مطالعه کرده بود، درمورد یافتههای آن اینطور نظر میدهد:
«زوجهایی که ماهعسل را زود شروع میکنند--یعنی رابطهجنسی را قبل از ازدواج با هم تجربه میکنند--وقتی نوبت به کیفیاتی که موجب ثبات و قابل اتکا بودن ارتباط میشود میرسد، متوجه میشوند که ارتباطشان رشد نیافته است.»
اگر زوجی قبل از ازدواج، ارتباط جنسی را شروع کردند، بد نیست که دست نگه داشته و رابطه خود را ارزیابی کنند تا مطمئن شوند همه چیز متعادل و درست است.
یک مسئله که باید حتماً ارزیابی کنند این است که این مسئله--ارتباط جنسی--تا چه میزان بر رابطه آنها غالب و چیره شده است. آیا به ارتباط کلامی و سایر فاکتورهای رابطه هم فضای پیشرفت داده شده است؟ آیا چیزی فراتر از جذابیت جنسی بین دو طرف وجود دارد؟ اگر زوجی واقعاً میخواهد ارتباط قوی و باثباتی داشته باشد، باید این سوالات را از خود بپرسند.
رابطهجنسی اهمیت زیادی دارد اما دو نفر باید بتوانند با هم حرف بزنند، اهداف مشترکی در زندگی داشته باشند و بتوانند با موانع زندگی در کنار هم مقابله کنند، نه اینکه فقط تفریح و
لذت را تجربه کنند.
آمار مطالب
کل مطالب : 1552
آمار کاربران
آمار بازدید
منوی کاربری 
خوش آمدی : [Login_Name]