به نقل از روزنامه هفت صبح:اسدالله عسگری اولادی یکی از تجار نامور ایران است. برخی می گویند جزو ۱۰ شخصیت ثروتمند ایرانی است و رقم افسانه ای ۴۰۰ میلیون دلاری برای دارایی های او تخمین می زنند. هر چند خود او این رقم را صحیح نمی داند اما ثروتمند بودنش را هم انکار نمی کند. صریحا می گوید بنز سوار می شود، با ۹۰ کشور تجارت می کند و دائم سفرهای خارجی می رود.

حاج اسدالله عسگر اولادی برخلاف برادر بزرگترش حاج حبیب الله که مشی سیاسی را برگزید، در عرصه اقتصادی همیشه فعال تر بود. فعلا عضویت در اتاق بازرگانی و ریاست اتاق بازرگانی ایران و چین بخشی از سمت های اقتصادی اوست.

این روزها نام او با مطرح شدن مسئله صادرات پسته سر زبان ها افتاده؛ او سرشناس ترین تاجران خشکبار کشور است. خود او می گوید: "در کار خشکبار سه بار خودم و سه بار هم امیرعلی، پسرم صادرکننده نمونه شده ایم."

●صادرات پسته، دغدغه حاج آقا؛

چند روز پیش وقتی خبر ممنوعیت صادرات پسته منتشر شد؛ بلافاصله صدای اعتراض اسدالله عسگر اولادی بلند شد. ماجرا این بود که از سوی معاون اول رئیس جمهور اعلام شد برای کنترل قیمت ها در بازار داخل صادرات پسته باید تا شش ماه متوقف شود. البته همان روز از نمایندگان انجمن خشکبار خواسته شده بود چون پسته با قیمت کیلویی ۳۰ هزار تومان به خارج از کشور صادر می شود، در داخل هم با همین قیمت توزیع شود ونه ۵۰ و ۶۰ هزار تومان!

ظاهرا این ایده به مذاق نمایندگان انجمن خشکبار خوش نیامده و زیر بار نرفتند که دستور ممنوعیت صادرات صادر می شود. هر چند ۲۴ ساعت بعد این تصمیم سست شد و گفتند در صورت تامین نیاز داخل منعی برای صادرات پسته وجود ندارد.

اسدالله عسگر اولادی در مورد دستور ممنوعیت صادرات پسته گفته بود: "با این تصمیم عملا بازار پسته دنیا از دست ما خارج و به دست آمریکا می افتد. در صورتی که آمریکایی ها در حالت عادی بخواهند اینطوری جای ما را بگیرند باید دو میلیارد دلار هزینه کنند. یعنی عملا ما دو میلیارد دلار به نفع آمریکا کار کرده ایم." جدا از آن او گفته بود: "فقط ۱۰ درصد پسته ما در داخل مصرف می شود و نمی شود ۹۰ درصد مابقی را قربانی این ۱۰ درصد کرد. با این کار ما باید قید سالانه ۶۰۰ ۵۰۰ میلیون دلار درآمد حاصل از صادرات را بزنیم."

البته با این قیمت های فعلی شاید همین ۱۰ درصد روز به روز کمتر شود و کل پسته یکجا دربست صادر شود برای خارجی ها! خلاصه اینکه آقای عسگر اولادی و دوستان ایشان موفق شدند دستور ممنوعیت صادرات پسته را به شکل مشروط ملغی کنند و مردم منتظر هستند ببینند در روزهای باقی مانده تا تعطیلات عید قیمت پسته پایین می آید یا خیر.

●حاج آقا از کجا شروع کرد؟

در مورد سال تولد آقای عسگر اولادی روایت های گوناگونی وجود دارد. ۱۳۱۲، ۱۳۱۴ یا شاید ۱۳۱۵ در چهار راه سیروس. نزدیک بازار تهران، جایی که بعدها محل کسب و کار و ترقی او شد. در هر صورت ایشان حدود ۷۶ سال عمر دارند و به قول خودشان تا حالا یک بار هم روی تخت بیمارستان نخوابیدند. نخستین حقوقی که گرفت دو ریال بود. اولین تجارتش هم خرید یک کیسه کنجد به قیمت ۵۳ تومان بود که آن را به نانوایی محل فروخت ۷۰ تومان. بعدها کسب او رونق می گیرد و می گوید قبل از انقلاب "زیره" به آمریکا صادر می کرده است. نام او در منهتن آمریکا شناخته شده است.

خود او این موضوع را اینطور روایت می کند: "من در منهتن در اتحادیه خشکبار عضو این اتحادیه بودم. به دلیل صادرات وسیع؛ من از ایران تنها کسی بودم که تاکنون عضو این اتحادیه بوده است اما الان ۲۰ سال است روابط با آمریکا قطع است. ۱۰ سال بعد از انقلاب هم رابطه داشتیم اما قطع شد."

او که در عرصه تجارت با لقب "حاجی ترانسفر" شناخته می شود، مدیر شرکتی عظیم به نام "حساس" است که شاخص ترین مجموعه در صادرات خشکبار به اقصی نقاط دنیا شناخته می شود. این تاجر مشهور دلیل موفقیتش را نسیه کار نکردن و اعتقاد نداشتن به دسته چک می داند.

●همه حاشیه های حاج آقا

آقای عسگر اولادی در اکثر سفرهای خارجی همسرش را هم با خودش می برد. خود او در این مورد می گوید: "در اکثر کشورهای دنیا طرف های تجاری من و همسرم را می شناسند. حتی با چادر هم که می رود او را می شناسند. من سه سفر در پیش دارم، به بوداپست، مسکو و جایی که دیگر همه جا همسرم را هم می برم. نمی شود در این تهران ناامن همسرم را تنها بگذارم." یکی از اظهارنظرهای جنجالی عسگر اولادی در ماه های منتهی به سال ۹۰ منتشر شد که او گفت تا شش ماه آینده در ایران قحطی می شود. چند روز بعد او اظهارات خود را پس گرفت و گفت رسانه ها سخنش را بد منعکس کرده اند و تعریف کرد که همان روزها در چهار راه مولوی روی چهارپایه رفته و فریاد زده: "من عسگر اولادی هستم و این کشور هیچگاه قحطی به خودش نخواهد دید."

مرداد ماه سال ۹۰ زمانی که بحث فروش زمین نمایشگاه بین المللی تهران پیش آمد، اسدالله عسگر اولادی از جمله افرادی بود که پیشنهاد داد حاضر است این زمین را بخرد. این اظهارات بلافاصله در رسانه ها منتشر شد و عسگر اولادی مجبور شد توضیح دهد برای خرید این زمین خودش به این مقدار کافی پول ندارد و منظور او این بوده که با شراکت افرادی دیگر و فعالین بخش خصوصی و اتاق بازرگانی این زمین را برای کارهای اقتصادی بخرند.