چت در زبان انگلیسی به معنای گفت و گوی دوستانه، درددل و مکالمه است. فیلتر کردن وی چت، جدای از مشکلاتی که برای بسیاری از افراد به وجود می آورد – به خصوص کسانی که عزیزانی را در خارج از کشور دارند و می توانند به رایگان با آنها در تماس باشند – از نقطه نظر نشانه شناسی نیز حائز اهمیت است.امروز امکانی فیلتر شده و دسترسی به آن محدود شده است که نماد گفت و گو و مکالمه است. این که چرا این افزار مسدود شده است و این که چرا مجاز نیستیم و نباید با یکدیگر گفت و گو کنیم، پرسش بزرگی است که مسئولان مرتبط با این ماجرا موظف به پاسخگویی درباره آن هستند. اما به راستی زمانی که کانالی برای ارتباط، گفت و گو، مکالمه، انتقال افکار و اخبار، مسدود می شود و استفاده از آن مطابق قانون جرم محسوب می شود، چگونه انتظار داریم جامعه مشکلات و مسائل خود را با گفت و گو و دیالوگ حل و فصل کند؟! چگونه انتظار داریم زمانی که مشکلی بروز می کند، به جای توسل به خشونت و چاقو و چاقو کشی، با یکدیگر گفت و گو کنیم و از این طریق مشکل را مرتفع سازیم؟! اصلا چرا اینقدر به گسترش دامنه جرم در میان جامعه ایرانی اصرار داریم؟! نگاه کنید … بسیاری از ما ایرانی ها امروزه به صورت بالفعل مجرمیم و باید مجازات شویم. توجه کنیم به آماری که وزیر محترم ارشاد از استفاده کنندگان از ماهواره در تهران داده اند. بدین ترتیب حدود هفتاد درصد تهرانی ها در طول شبانه روز به واسطه استفاده از ماهواره مرتکب جرم قانونی می شوند! و از امروز استفاده کنندگان از وی چت را نیز باید به دایره وسیع مجرمان افزود!

آقایان… از واژه “چت” نترسید و آن را به مثابه واژه “گوجه فرنگی” در یکی از داستان های معروف شهید مطهری در کتاب داستان و راستان وی قلمداد نکنید! چت، معنایی ساده، پیش پا افتاده و اصولا غیر مبتذل دارد. چت کردن یک عمل انسانی و پذیرفته شده در تمام جوامع است. گیریم وی چت را مسدود کردید، آیا موفق به تعطیل کردن میلیون ها تلفن همراه و سامانه پیامک آن نیز هستید؟!

 یا شاید مشکل چیز دیگری غیر از صیانت از معنویت مردم است: دریافت و ارسال پیامک برای دولتی که با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم می کند، میلیاردها تومان درآمد به دنبال خواهد داشت!